Ben Çoktan Gidersiniz Sanmıştım - Tom Pain

Ben Çoktan Gidersiniz Sanmıştım korku üzerine bir oyun.
Aç tırnak, “Korku:

1. Yüzün münferit kısımları, mesela gözler ya da ağız, ya da gözler.
2. Lower Meersham’ın kuzey iç kesimlerinin güneydoğusunda bulunan başkenti. Nüfus: 8,000,001, yaklaşık olarak.
3. Korku,
4. Üçüncü maddeye bakın.
5. Konuşma dilinde. Eski dilde. Fiil. Ya da isim. Duruma göre.” Kapa tırnak.

Bir adam, sözlük, Thom Pain, yalnızlık, çocukluk, bir arı ya da kelimeler, bencillik, aşk, kaybetmek, çok aşk, çok kaybetmek ve bir köpek; kocaman gözleri olan bir köpek.

Çok severken kaybedenlerin oyunu BEN ÇOKTAN GİDERSİNİZ SANMIŞTIM, gerçek hayatın, insan ve hayvan arasındaki ilişkinin yakın bir örneği.
Tek kelimeyle kusursuzluk diye tarif edilen bir aşkın içinde çok severken gidebilmek ya da romantizmin jargonunun dengeli olmak, beraber zaman geçirmek, dışarı çıkmak olarak belirlendiği bir dünyada bu kelimelerdeki acıyı anlamak için ciddi sarsılmalar, görme kaybı ve bir yıl evden çıkmama gerekliliği.

Bu oyun yaşam ile ölüm arasında kısa bir an. Korkutucu ve bir o kadar çekici. Korkularının üstüne gidebilenlerin kazandığını söyleyen bir tavsiyenin kenarı belki.

Çocukluğumuz elimizden kayıp giderken, gözlerimizle ve kalbimizle dünyanın tüm hislerini arzularken aldığımız birkaç nefes.
Geçecek diyen bir şarkı.
Ya da çocuk kalmanızı söyleyen bir öcü.
Karar sizin.

Sorusu olan var mı?
Bizim var:

“Sizin çocukluğunuz ne zaman bitti? Ne kadar kötü incindiniz, ne zamandı bu, daha bu kadarcıkken, bu küçücük, hemen incinebilir şeyken; iki büyük gözden, bir kalpten, birkaç yüz kelimeden başka bir şey değilken? Asla iyileşmememiz mükemmel değil mi? Yaralanmalarımız, yaralarımız, hanımlar beyler. Hafife alınmalarımız, suistimal edilmelerimiz, ah, cennet cennet. Korku içinde yasamak, acıyı ihtiyaçlarımıza uygun hale getirmek. Ciddiyim. Ne mutlu bir hayat. Ne güzel bir oyun.”
Hayatta olmak müthiş bir şey değil mi?
Bilmem.
Belki.

I Assumed You'd Be Gone By Now — a play about fear.

Open quote: "Fear:

Individual parts of the face — the eyes, say, or the mouth, or the eyes.
The capital city located southeast of the northern interior of Lower Meersham. Population: 8,000,001, approximately.
Fear,
See entry three.
Colloquial. Archaic. Verb. Or noun. Depending on context." Close quote.
A man, a dictionary, Thom Pain, loneliness, childhood, a bee or maybe words, selfishness, love, losing, loving too much, losing too much, and a dog — a dog with enormous eyes.

The game of those who lose while loving too much: I ASSUMED YOU'D BE GONE BY NOW, a close-up example of real life, of the relationship between human and animal.

Being able to leave in the middle of a love described, in a single word, as perfect — or, in a world where the vocabulary of romance has been reduced to "being balanced," "spending time together," "going out" — it takes serious jolts, a loss of sight, and a year of not leaving the house, just to understand the pain buried in those words.

This play is a brief moment suspended between life and death. Frightening, and just as alluring. Maybe the edge of a piece of advice that says those who face their fears down are the ones who win.

A handful of breaths taken as our childhood slips through our fingers, while our eyes and our hearts still long for every feeling the world has to offer.

A song that says it will pass.
Or a bogeyman that tells you to stay a child.
The choice is yours.

Does anyone have a question?
We do:

"When did your childhood end? How badly were you hurt, and when was it — back when you were still this small, this tiny, this instantly-woundable thing, nothing more than two big eyes, a heart, and a few hundred words? Isn't it perfect that we never fully heal? Our injuries, our wounds, ladies and gentlemen. Being taken lightly, being taken advantage of — oh, heaven, heaven. Living inside fear, shaping the pain to fit our needs. I mean it. What a wonderful life. What a beautiful play."

Isn't being alive a marvelous thing?
I don't know.
Maybe.

This show is in Turkish with no surtitles.